Από την μέχρι τώρα παρουσία της Ανόρθωσης στο πρωτάθλημα , αυτό που φάνηκε ξεκάθαρα είναι ότι από την μια μέρα στην άλλη δεν μπορεί να κτιστεί μια ομάδα και μάλιστα να μπουν οι γερές βάσεις. Η Ανόρθωση έδειξε ότι έχει τις προοπτικές και αυτό φάνηκε στους αγώνες με την Ομόνοια, ΑΠΟΕΛ , ΑΕΚ , Αγία Νάπα , με εξαίρεση τους αγώνες με Ερμή και ΑΕΛ που πραγματοποίησε κακές εμφανίσεις. Η ατυχία για την Ανόρθωση είναι ότι στους τέσσερις αγώνες που είχε ικανοποιητική παρουσία έχασε τα δύο παιχνίδια και τα άλλα δύο που δεν έπρεπε να κερδίσει. Ο απολογισμός  με τέσσερις ήττες και δυο νίκες, στις έξι πρώτες αγωνιστικές , σίγουρα δεν είναι καθόλου ικανοποιητικός. Ήδη η διαφορά από την κορυφή είναι στους δέκα βαθμούς. Όμως το ζήτημα δεν είναι αυτό. Άλλωστε κανείς από την  Ανόρθωση δεν είπε μεγάλα λόγια και ούτε υποσχέθηκε τίτλους και διακρίσεις.

Αυτό που έχει σημασία  είναι η ομάδα σίγα, σιγά να βρει την αγωνιστική της ταυτότητα. Να βγάζουν οι ποδοσφαιριστές το κάτι περισσότερο στον αγωνιστικό χώρο και βεβαίως να υπάρξει βελτίωση , κυρίως στην μεσοαμυντική λειτουργία της ομάδας. Υπάρχει το ταλέντο στην Ανόρθωση , όμως ακόμη υπάρχει αγωνιστική «αναρχία» εντός αγωνιστικού χώρου.
Τώρα αν θα υπάρξει υπομονή , μέχρι να μπουν οι βάσεις , αυτό θα το δείξει ο χρόνος.  Αν θέλουν  στην Ανόρθωση να κτίσουν σε βάθους χρόνου , θα πρέπει να κάνουν υπομονή. Διότι πιθανό τα αποτελέσματα της δουλειάς των Λέουβεν και Πάους να μην φανερωθούν στην φετινή σεζόν, αλλά στην επόμενη αγωνιστική περίοδο.
Διότι η πορεία ασανσέρ της Κυρίας , δεν αποκλείεται να έχει συνέχεια. Διότι επαναλαμβάνουμε. Από την μία μέρα στην άλλη δεν μπορούν να έρθουν τα απαιτούμενα αποτελέσματα.